منو اصلی
اخبار > 16 آذر، مال دانشجوى ضد آمريكا است‏.
 


  چاپ        ارسال به دوست

امام خامنه اي(مد ظله):

16 آذر، مال دانشجوى ضد آمريكا است‏.

فرازي از سخنان امام خامنه اي در روز دانشجو

16 آذر، مال دانشجوى ضد آمريكا است‏

 جالب است توجه كنيد كه 16 آذر سال 32 كه در آن، سه نفر دانشجو به خاك و خون غلتيدند، تقريبا چهار ماه بعد از 28 مرداد اتفاق افتاد، يعنى بعد از كودتاى 28 مرداد و آن اختناق عجيب - سركوب عجيب همه نيروها و سكوت همه - ناگهان به وسيله دانشجويان در دانشگاه تهران، يك انفجار در فضا و در محيط به وجود مى‏آيد، چرا؟ چون نيكسون كه آن وقت معاون رئيس جمهور آمريكا بود، (به) ايران آمد، به عنوان اعتراض به آمريكا، به عنوان اعتراض به نيكسون كه عامل كودتاى 28 مرداد بودند.

 اين دانشجوها در محيط دانشگاه اعتصاب و تظاهرات مى‏كنند كه البته با سركوب مواجه مى‏شوند و سه نفرشان هم كشته مى‏شوند. حالا 16 آذر در همه سالها، با اين مختصات بايد شناخته شود. 16 آذر مال دانشجوى ضد نيكسون است، دانشجوى ضد آمريكا است، دانشجوى ضد سلطه است.

 

  دانشجو؛ روشنفكرِ تمام‏عيار مسلمان‏

 دانشجو و دانشگاهى قشر برگزيده جامعه‏ اند. اين تعارف نيست. شما اميد آينده كشوريد. در واقع، پاره دل ملت و دلبستگى بلندمدت ملت، شما هستيد. برداشت و توقع بنده و نظام اسلامى از جماعت دانشجو اين است كه فكر مى‏كنيم دانشجو يك روشنفكر تمام‏عيار مسلمان است، متدين است.

 

  انتظار ما از محيط دانشجويى‏

 آن چيزى كه ما از محيط دانشجويى‏مان انتظار داريم، پيشرفت علم، پيشرفت انديشه سياسى، عمق انديشه دينى و ايمان دينى، عمق معرفت دينى و روشن‏بينى دينى، دست‏يافتن به قلمروهاى جديد، هم در زمينه علم، هم در زمينه سياست، هم در زمينه معرفت دينى در محيط دانشجويى است، البته به كمك راهنمايان هر بخشى. شما براى كار علمى بايد استاد داشته باشيد، براى كار معرفت دينى بايد استاد داشته باشيد، براى كار سياست هم همينجور است. كار را شما مى‏كنيد، او راهنمايى مى‏كند. دانشگاه ما و محيط دانشجويى ما بايستى در همه اين عرصه‏ها پيشرفتهاى حقيقى و چشمگيرى كند و اين پيشرفتها را ان‏شاءالله خواهد كرد.

   توجه به معنويت در كنار علم‏

 عزيزان من! به علم اهميت دهيد. كليد اصلى بازكردن قفلهاى گوناگون، اهميت‏دادن به علم است. البته در كنار آن، اين امر بديهى را هم بايد در نظر داشته باشيد كه علم و عالم، همان قدر كه مى‏توانند مفيد باشند، مى‏توانند مضر هم باشند. اگر كسى كه علم در وجود او هست، تقوا و پرهيزگارى و امانت و صداقت در او نباشد، مى‏تواند موجود مضرى باشد، مى‏تواند عليه كشور و مصالح كشور، علم خودش را مورد استفاده قرار دهد. بنابراين، در كنار علم، فرهنگ و تزكيه و اخلاق و معنويت هم لازم است، در اين هيچ شبهه نكنيد. حركتهايى (را) كه (برخى) انجام مى‏دهند براى اين‏كه محيط دانشگاه و دانشجو را محيط بى‏دينى و بى‏معنويتى كنند، به نظر من گرچه يك مقدارش از روى غفلت است، اما يك مقدارش هم حساب‏شده است. در اين قضيه خيلى‏ها مقصرند.

 

  تشكل‏هاى دانشجويى و اهداف آن‏

 تشكل‏هاى دانشجويى براى رسيدن به آرمانها به وجود مى‏آيند كه فراتر از مسأله به قدرت سياسى رسيدن و حكومت را به دست‏گرفتن است. هدفهاى اصلى تشكل‏هاى دانشجويى همان چيزهايى است كه بر روى طاق بلند جنبش دانشجويى نوشته شده؛ ضديت با استكبار، كمك به پيشرفت كشور، كمك به اتحاد ملى، كمك به پيشرفت علم، حضور و شركت در مبارزه و پيكار همگانى ملت ايران براى غالب‏آمدن بر توطئه‏ها و بر دشمنى‏ها. اين‏ها هدف اصلى است، اين را بايد فراموش نكنند.

   بدترين اشكال محيط دانشجويى‏

 اصل اين‏كه دانشجو حرفش را روشن و صريح و آشكار بزند و دچار سياسى‏كارى نشود، چيز مطلوبى است. بدترين اشكال و اشكالِ وارد بر محيط دانشجويى اين است كه دانشجو دچار محافظه‏كارى شود و حرفش را با ملاحظه موقع و مصلحتِ خيالى بيان كند، نه، دانشجو بايد حرفش را صريح بزند. البته در كنار اين صراحت در بيان، صداقت در نيت هم بايد وجود داشته باشد و در كنار او، سرعت در پذيرش خطا؛ اگر ثابت شد كه خطا است. فرق شماى جوان و دانشجو و صادق و پاكيزه‏دل، با يك آدم سياسى‏كار بايد در همين باشد، حرفتان را صريح بزنيد، آنچه را كه مى‏زنيد، از دل بزنيد و اگر چنانچه معلوم شد كه اشتباه است، سريع پس بگيريد. اين، به نظر من يكى از بهترين شاخصه‏هاى دانشجويى است.

 

  روحيه آرمانگرايى و تمسك به اصول فكرى‏

 شما محافظه‏كار نشويد. ممكن است گذشت سن، بعضى‏ها را محافظه‏كار كند، اما موتور حركت، جوانى است. جوان ما نبايد محافظه‏كار شود. جوان بايد آرمانگرا باشد. از آرمانها كوتاه نياييد. آرمانها را بخواهيد، قله‏ها را بطلبيد تا يقين بكنيم كه به نيمه راه لااقل خواهيم رسيد. البته اگر قله را بطلبيد، بنده يقين مى‏كنم به خود قله هم خواهيد رسيد. روحيه آرمانگرايى را كه از جمله مصاديق روحيه آرمانگرايى، تمسك به اصول و مبانى فكرى است، از دست ندهيد.

   سياست در دانشگاهها به اين معناست‏

 (چيزى كه) من هميشه در مواجهه با دانشجويان، روى آن تكيه مى‏كنم، «پيداكردن قدرت تحليل مسايل و جريانهاى مهم كشور» است. سياست در دانشگاهها - كه بنده هميشه روى آن تأكيد كرده‏ام - به اين معنا است. ما دو كار سياسى داريم؛ (يكى) سياست‏زدگى و سياست‏بازى است. اين را من به هيچ وجه تأييد نمى‏كنم؛ نه در دانشگاه و نه در بيرون دانشگاه، به خصوص در دانشگاه. يكى هم سياستگرى است، يعنى حقيقتا فهم و قدرت تحليل سياسى پيداكردن كه يكى از وظايف تشكلهاى دانشجويى اين است.

 

   چرا كرسى‏هاى آزادانديشى را به وجود نياورديد

 جنجال فكرى غير از مباحثات صحيح است. بنده گفتم كرسى آزادفكرى را در دانشگاه‏ها به وجود بياوريد. شما جوانها چرا به وجود نياورديد؟ شما كرسى آزادفكرى سياسى را، كرسى آزادفكرى معرفتى را (در) همين دانشگاه تهران، همين دانشگاه شريف، همين دانشگاه اميركبير به وجود بياوريد. چند نفر دانشجو بروند، آنجا حرفشان را بزنند، حرف همديگر را نقد كنند، با همديگر مجادله كنند. حق، آنجا خودش را نمايان خواهد كرد. حق اينجورى نمايان نمى‏شود كه كسى يك انتقادى را پرتاب بكند، اينجورى كه حق درست فهميده نمى‏شود. ايجاد فضاى آشفته ذهنى با لفاظى‏ها، هيچ كمكى به پيشرفت كشور نمى‏كند. شما تجربه اين پدر پيرتان را در اين زمينه داشته باشيد. آن (چيزى) كه كمك مى‏كند به پيشرفت كشور، آزادى واقعى فكرها است، يعنى آزادانه فكركردن، آزادانه مطرح‏كردن، از هو و جنجال نترسيدن، به تشويق و تحريض اين و آن هم نگاه‏نكردن. يك وقت شما يك حرفى (را) مى‏زنيد، ناگهان مى‏بينيد همه ناظران سياسى جهان كه وجودشان انباشته از پليدى و خباثت است، براى شما كف مى‏زنند. به اين تشويق نشويد. به قول رايج بين جوانها، جَوگير نشويد. بحث درست بكنيد، بحث منطقى بكنيد. سخنى را بشنويد، سخنى را بگوييد، بعد بنشينيد فكر كنيد. اين همان دستور قرآن است؛ «فبشر عبادى الذين يستمعون القول فيتبعون احسنه»، سخن را بايد (شنيد)، بهترين را انتخاب كرد.

 آزادانديشى جايش توى تلويزيون نيست؛ آزادانديشى جايش توى جلسات تخصصى است، مثلًا فرض كنيد در زمينه فلان مسأله سياسى، يك جلسه تخصصىِ دانشجويى بگذاريد؛ دو نفر، پنج نفر، ده نفر بيايند آنجا با همديگر بحث كنند، اين مى‏شود آزادانديشى. همين جور، بحث سر معارف اسلامى است؛ همين جور، بحث سر تفكرات مكاتب گوناگون جهانى است؛ همين جور، بحث سر يك مسأله علمى است. بنابراين جلسه بايد جلسه تخصصى باشد؛ و الّا توى جلسات عمومى و در صدا و سيما دو نفر بيايند بحث كنند، آن كسى كه حق است، لزوماً غلبه نخواهد كرد؛ آن كسى غلبه خواهد كرد كه بيشتر عيّارىِ كار دستش است و مى‏تواند بازيگرى كند.

 اين كرسى‏هاى آزادانديشى كه ما عرض كرديم، پيشنهاد كرديم در دانشگاه‏ها و در حوزه‏ها به راه بيفتد، مى‏تواند يك جريان سيال فكرىِ بسيار باارزشى را در جامعه به راه بيندازد.


١٠:٥٣ - دوشنبه ١٦ آذر ١٣٩٤    /    عدد : ٤٧٠٨٣٢    /    تعداد نمایش : ٤٦٤